عشق من

گاهی دلت بهانه هایی میگیرد که خودت انگشت به دهان میمانی...!! گاهی دلتنگی هایی داری، که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت میکنی.... گاهی پشیمانی از کرده و ناکرده ات.... گاهی دلت نمیخواهد دیروز را به یاد بیاوری... انگیزه ای برای فردا نداری و حال هم که... گاهی فقط دلت میخواهد زانوهایت را تنگ در آغوش بگیری و گوشه ترین گوشه ای که میشناسی بنشینی و فقط نگاه کنی... گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ میشود..... ...

سخت است درک کردن دختری که غم هایش را خودش میداندودلش… که حسرت میخورند بخاطر شاد بودنش.. به خاطر لبخند هایش.. و هیچکس جز همان دختر.. نمیداند چقدر تنهاست.. که چقدر میترسد از باختن. از یخ زدن احساس و قلبش از زندگی....

آدم از یک جایی ب بعد دیگر خودش را ب در و دیوار نمیکوبد از هرچه هست و نیست شاکی نمیشود از آدم ها فاصله نمیگیرد از هیچکس دیگر متنفر نمیشود دیگر گریه نمیکند غصه نمیخورد از حرف کسی نمیرنجد دیگرشعر نمیخواند موسیقی گوش نمیدهد به کسی زنگ نمیزند کسی هم ب او زنگ نمیزند دیگر صدایی،اتفاقی،بوی عطری،اسمی زنگ تلفنی،نامه ای،خاطره ای،حرفی حواسش را پرت نمیکند آدم از یک جایی ب بعد،دیگر منتظر نمیماند دیگرعجله نمیکند،دیگر حوصله اش سرنمیرود دیگر بی قرار نمیشود میدانی؟ آدم از یک جایی به بعد فقط تماشا میکند......