عشق من

تا که می آیی به ذهن من تبسم می کنم با تو بودن را به آرامی تجسم می کنم چشمهایت گفتنی ها دارد و طبعم غزل با زبان عشق با چشمت تکلم می کنم شعر می پاشم درون خاک حاصل خیز دل واژه ها را سبز احساس تفاهم می کنم گاه شعرم مثل چشمت حاوی آرامش ست گاه با امواج گیسویت تلاطم می کنم با نت و موسیقی لمس تو شاعر می شوم خستگی را لابلای طعم تو گم می کنم با تو وقتی از خیابان های دل رد می شوم دانه ی اسفند دود از چشم مردم می کنم...

گاهی دلت بهانه هایی میگیرد که خودت انگشت به دهان میمانی...!! گاهی دلتنگی هایی داری، که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت میکنی.... گاهی پشیمانی از کرده و ناکرده ات.... گاهی دلت نمیخواهد دیروز را به یاد بیاوری... انگیزه ای برای فردا نداری و حال هم که... گاهی فقط دلت میخواهد زانوهایت را تنگ در آغوش بگیری و گوشه ترین گوشه ای که میشناسی بنشینی و فقط نگاه کنی... گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ میشود..... ...

آهای مخاطب خاصم امروز دلم پره... پره از دلتنگی.. دلم برای چشمات برای نگاهات برای حرف زدن باهات برای حرفات برای عشقــم گفتنات برای روزای خوبمون... برای وجودت تنگ شده...

ﺩﺭﺩﯾﻌﻨـﯽ : ﺍﻣﺸﺒــﻢ ﻣﺜــﻞ ﺷﺒــﺎﯼ ﺩﯾﮕـﻪ ﺭﻭ ﺗﺨﺘﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﺑﮑﺸـــﯽ ﺁﻫﻨﮕــــ ﺑــﺰﺍﺭﯼ ﻭ ﺑـﺎﺯﻡ ﻓﮑــﺮ ﮐﻨــﯽ ﺑـﻪ ﺣﺮﻓﺎﯾـــﯽ ﮐــﻪ ﺑﺎﻫــﻢ ﻣﯿﺰﺩﯾــم… به ﺍﯾﻨـﮑـﻪ خیلی همراهم بودی…. به ﺍﯾﻨـﮑـﻪ حتی یه نگاهش برات یه دنیا ارزش داره… به ﺍﯾﻨـﮑـﻪ چقدر باهم دعوا کردیم و آشتی کردیم… به ﺍﯾﻨـﮑـﻪ کلی حرف توی دلت میمونه و نمیتونی بهش بگی… ﺑﻪ ﺍﯾﻨـﮑـﻪ…. لعنت به ﺍﯾﻨـﮑـﻪ ها…. ﻭ ﻣﺜـــﻞ ﻫﻤﯿﺸــﻪ ﭼﺸﻤــﺎﺕ بایــد ﺗﻘﺎﺻـــ ﭘﺲ ﺑـــﺪن…...

می خواهم "عشــــق" بماند و لبخندی که هدیه لبهایِ تـــــوست ..... می خواهم "من" باشم و "تو" باشی و یک زندگی سرشار از انعکاسِ مــــا ..... می خواهم عاشـــقت باشم ........

روزی رسیده است که باورم شده عشق پوچ است روزی رسیده است که باورم شده تنهای تنهایم روزی رسیده است که دیگر شبهایش بارویاهایم خوابم نمیبرد روزی رسیده است که دلم کمی مرگ کمی آرامش میخواهد امروز روزیست که دیگر امیدم را کشتم اوراهم در دلم کشتم روزیست که دیگر بهانه ای برای ماندن ندارم کاش روحم ازاد شود کمی نفس تازه کنم خدایا کافیستت...

خـــدایا دمــــت گرم! شــبات خیلـــی قشنگنـــا… فقط واسه 'بعضــی' بنده هاتـــ صبـــح نمیـــشن…! حواستـــ هـــست…؟...

تولدت مبارک...